Spektakl „Drapando” w Teatrze Animacji opowiada o walce rodziny z chorobą dziecka, Atopowym Zapaleniem Skóry. Sztuka autorstwa Szymona Jachimka, inspirowana jego osobistymi doświadczeniami, przedstawia losy rodziny, w której dziewięcioletnia córka zmaga się z AZS. Choroba wpływa na życie wszystkich jej członków.
Głównymi bohaterami sztuki są Mami i Dadi oraz ich dzieci, Lloyd i dziewięcioletnia Katie. Kiedy u dziewczynki zostaje zdiagnozowane Atopowe Zapalenie Skóry, cała rodzina staje do walki z chorobą. Zmusza ich to do wielu zmian, takich jak oddanie chomików dziadkowi czy wprowadzenie diety bez nabiału i glutenu, w której pojawiają się nachosy z marchewki.
Przedstawienie porusza temat zmagań z systemem ochrony zdrowia, kolejkami do poradni i postawami lekarzy. W jednej ze scen dermatolog woli spaść z krzesła, niż dotknąć chorej skóry pacjentki. Spektakl ukazuje także wątki szkolne, związane z przyjaźnią i akceptacją, gdyż „inność” Katie, spowodowana plamami na ciele i spóźnianiem się na lekcje z powodu bezsenności, jest widoczna dla otoczenia.
Antagonistą w „Drapandzie” jest potwór o imieniu AZS. W walce z nim rodzinę wspiera drużyna sojuszników: Purafin, czyli lek przeciwhistaminowy, Dermikrem, Dieta oraz Hipolicyna. Lalki tych postaci zostały opisane jako miękkie i przypominające pluszaki. Z kolei potwór AZS, stworzony przez Aleksandrę Miskę-Iwańczyk, ma macki, kolce, ogon i paszczę przypominającą rybę lub dinozaura.
Autorem sztuki jest Szymon Jachimek, reżyserem Rafał Szumski, a muzykę skomponowała Oktawia Pączkowska. Scenografię i kostiumy przygotowała Magdalena Gajewska. Scenografia pokoju Katie jest różowa, ale pojawiają się w niej również kolce wystające ze ścian, co ma oddawać charakter spektaklu, opisanego jako noszący znamiona „medycznego horroru”.


Wczytywanie komentarzy...