Po utracie pracy nauczyciela w 1846 roku, Hipolit Cegielski otworzył w październiku tego samego roku sklep z narzędziami rolniczymi w poznańskim Bazarze. Był to początek działalności, która z czasem przekształciła się w warsztat naprawczy, a następnie w fabrykę maszyn. Cegielski zmarł 30 listopada 1868 roku, pozostawiając po sobie prężnie działające przedsiębiorstwo.

Hipolit Cegielski urodził się 6 stycznia 1813 roku w Ławkach koło Trzemeszna jako Gaspar Józef Hipolit. Jego ojciec, Michał Cegielski, gospodarował niezbyt umiejętnie, a matka, Józefa z Palkowskich, starała się rozwijać w dziecku „dobre skłonności i poczucia”. W 1827 roku wysłała go do szkoły w Trzemesznie. Po jej śmierci i utracie domu rodzinnego siedemnastoletni Hipolit był zdany na siebie. Utrzymując się z korepetycji, ukończył Gimnazjum św. Marii Magdaleny w 1835 roku, a następnie dzięki rządowemu stypendium podjął studia na uniwersytecie w Berlinie, które ukończył doktoratem w 1840 roku. Po powrocie do Poznania Cegielski przez sześć lat pracował jako profesor w Gimnazjum św. Marii Magdaleny. Przełożeni opisywali go jako nauczyciela „bardzo obowiązkowego i punktualnego w służbie”. Jego karierę przerwały wydarzenia polityczne z lutego 1846 roku, kiedy pruskie władze rozbiły polską konspirację. Cegielski odmówił wykonania rozkazu przeszukania stancji uczniowskich, motywując to słowami, że „jako nauczyciel i Polak nie może niestety posłuchać tego rozkazu, zarówno ze względu na uczniów, jak i społeczeństwo polskie”. W konsekwencji stracił posadę. Latem 1846 roku Cegielski podjął decyzję o zajęciu się handlem żelazem. Pojechał do Berlina, by uczyć się nowej branży w firmie Jacob Ravené Söhne. Po powrocie, 30 września 1846 roku wynajął lokal w Bazarze, gdzie w październiku otworzył sklep z narzędziami rolniczymi. Początki były trudne, co odnotowała w swoich zapiskach jego teściowa, Apolonia Motty. W maju 1847 roku pisała: „Są tacy goli, iż nie wiedzą, jak to dalej z niemi będzie”. Rosnąca liczba klientów skłoniła Cegielskiego do dalszych inwestycji. W roku 1849 lub 1850 otworzył warsztat naprawczy przy ulicy Butelskiej, dzisiejszej Woźnej. Tam, oprócz napraw, zaczął produkować pługi, radła i wozy, zatrudniając kilkunastu rzemieślników. Prawdziwy przełom nastąpił w latach 1855-1859. W 1855 roku otworzył przy ulicy Koziej fabrykę maszyn i narzędzi rolniczych, a cztery lata później przeniósł ją na ulicę Strzelecką, gdzie miała ruszyć produkcja lokomobili. Lata 60. XIX wieku były ukoronowaniem sukcesów gospodarczych Hipolita Cegielskiego. Mimo pogarszającego się zdrowia, był w pełni zaangażowany w prowadzenie fabryki. Zmarł 30 listopada 1868 roku, pozostawiając dynamicznie rozwijający się zakład zatrudniający kilkuset pracowników. Jego pogrzeb stał się wielką manifestacją narodową, a fabrykę Prusacy nazywali rozsadnikiem polskości.