Wydawnictwo Poznańskie opublikowało nową powieść Anny Cieplak, zatytułowaną „Istoty zależne”. Książka opowiada o podcasterce Alicji, która wraz ze swoją byłą pasierbicą Leną wyrusza do Ekwadoru. Podróż do kraju rządzonego przez kartele narkotykowe ma na celu nagranie materiału o kobiecych wspólnotach samopomocowych.

Anna Cieplak jest autorką dwukrotnie nominowaną do nagrody „Nike” za książki „Lata powyżej zera” (2018) i „Rozpływaj się” (2022). Otrzymała również Nagrodę Conrada za debiutancką powieść „Ma być czysto” z 2016 roku. Na podstawie tej książki Dawid Nickel w 2020 roku nakręcił film „Ostatni komers”. Autorka wydawała wcześniej w Krytyce Politycznej, Wydawnictwie Literackim oraz w Znaku. „Istoty zależne” ukazują się trzy lata po jej poprzedniej powieści, „Ciele huty”.

Główna bohaterka, Alicja, jest autorką „Atlasu Miejsc Troski”, która zyskała popularność dzięki wiralowemu fragmentowi podcastu, w którym zająknęła się na słowie „zależnościach”. W podróż do Ekwadoru zabiera swoją byłą pasierbicę, osiemnastoletnią Lenę, która jest po próbie samobójczej. Wspólny wyjazd ma pomóc w odbudowie ich relacji, jednak Alicja myślami pozostaje w Polsce, gdzie z partnerem stara się o prawo do adopcji.

W Ekwadorze bohaterki, nazywane „las polcas”, konfrontują się z rzeczywistością wszechobecnej przemocy, biedy, porwań dla okupu oraz walk kogutów. Tłem wydarzeń jest narastający konflikt społeczny, który nosi znamiona wojny domowej. Doświadczenie to staje się czasem próby zarówno dla mieszkanek i mieszkańców Guayaquil, jak i dla Alicji i Leny, które próbują odbudować wzajemne zaufanie nad rzeką Guayas.

Lena zmaga się z uzależnieniem od tabletek nasennych z zolpidemem, określanych jako „Z drugs”, a także korzysta z Chatu GPT. Ucieka przed konsekwencjami zakończonego dramatycznie związku z Karo oraz kompromitacji w mediach społecznościowych. Podczas pobytu w Ekwadorze eksploruje swoją lesbijską tożsamość w relacji z przewodniczką o imieniu Clara.

Fabuła powieści wykorzystuje konwencje gatunku sensacyjnego. Autorka wprowadza również oniryczne, teatralne przerywniki, mające formę na przykład telewizyjnego show prowadzonego przez Maję Bohosiewicz. Fragmenty te mają na celu odkrywanie kolejnych warstw psychiki bohaterek.