Prof. Rajka Glušica z Uniwersytetu Czarnogóry jest jednym z głównych autorytetów w dziedzinie standaryzacji języka czarnogórskiego. W swojej pracy naukowej reprezentuje stanowisko opierające się na lokalnej kulturze i tradycji. Badaczka od lat współpracuje ze środowiskiem naukowym poznańskiego Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza.

Prof. Rajka Glušica rozpoczęła pracę na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Czarnogóry w 1988 roku. W latach 1989-1993 była lektorką języka serbskochorwackiego na uniwersytecie w Poitiers we Francji. W 1995 roku obroniła rozprawę doktorską zatytułowaną „Język Marka Miljanowa”. W swojej karierze pełniła liczne funkcje, m.in. kierownika Katedry Języka i Literatury Serbskiej, prodziekana Wydziału Filozoficznego (2001-2004), prorektora Uniwersytetu Czarnogóry (2004-2008), a w latach 2021-2024 była Przewodniczącą Rady Zarządzającej Uniwersytetu.

Prace naukowe prof. Glušicy koncentrują się na standaryzacji języka czarnogórskiego. Reprezentuje ona stanowisko, które definiuje język czarnogórski w ramach wspólnoty języka serbsko-chorwackiego, ale wyróżnia go na podstawie autochtonicznych i regionalnych osobliwości. Stanowisko to przeciwstawia się radykalnym nurtom, dążącym do maksymalnego zróżnicowania języka wobec serbskiego, popieranym przez środowiska nacjonalistyczne.

Prof. Glušica jest zaangażowana w szeroką współpracę międzynarodową. Jest jednym z organizatorów międzynarodowej konferencji „Dni Njegosza”, powołanej w 2002 roku. W komitecie organizacyjnym od początku zasiada prof. Bogusław Zieliński, były dyrektor Instytutu Filologii Słowiańskiej UAM. Badaczka wygłaszała wykłady na uniwersytetach w Oslo (2007), Lublanie (2013, 2016, 2021), Nowym Sadzie (2013) i Berlinie (2018). Współpracuje z uczelniami w Belgradzie, Sarajewie, Mariborze i Zagrzebiu.

Działalność prof. Rajki Glušicy obejmuje również reformę systemu kształcenia. Uczestniczyła we wprowadzaniu systemu ECTS na swojej uczelni i była członkinią czarnogórskiej Rady Programów Nauczania. Była także inicjatorką feministycznych studiów doktorskich. Jest promotorem 16 prac magisterskich i 3 prac doktorskich oraz autorem licznych podręczników i skryptów.