Dożynki Miejskie i Święto Chleba odbędą się 5 września 2026 roku w Parku Wilsona. Święto plonów w Wielkopolsce, nazywane również wyżynkami, obżynkami czy okrężnem, tradycyjnie odbywało się w sierpniu lub na początku września. Jego ważnymi elementami były uroczysty korowód, wieniec dożynkowy, śpiew, poczęstunek i zabawa.

Pod koniec żniw w Wielkopolsce pozostawiano na polu kępę niezżętego zboża, zwaną przepiórką, pępkiem, kozą lub brodą. Obok kładziono czasem kawałek chleba, co miało symbolizować życzenie, by tegoroczny chleb wystarczył do kolejnych żniw. Również ostatni zebrany snop nosił specjalne nazwy, takie jak „baba”, „dziad” albo „stary”.

Najważniejszym znakiem dożynek był wieniec dożynkowy, przygotowywany najczęściej przez dziewczęta z kłosów żyta i pszenicy. Dekorowano go roślinami, kwiatami, wstążkami i orzechami. W Wielkopolsce do wieńca przywiązywano także obwarzanki, pierniki oraz figurki z ciasta, łącząc symbol plonów z tym, co z nich powstało.

Po zakończeniu prac polowych mieszkańcy wsi ruszali w uroczystym pochodzie do dworu, niosąc wieniec. Uroczystościom towarzyszyły pieśni. Po przekazaniu wieńca przychodził czas na tańce i wspólną ucztę, podczas której szczególne miejsce zajmował chleb, symbolizujący dostatek i wspólnotę.

Z czasem tradycje żniwne połączyły się z kalendarzem chrześcijańskim, a szczególnego znaczenia nabrał dzień 15 sierpnia, czyli święto Matki Boskiej Zielnej. Od około połowy XX wieku w Wielkopolsce do kościołów zanoszono wieńce żniwne oraz bukiety złożone ze zbóż, ziół, warzyw i kwiatów. W takich bukietach mogły znaleźć się m.in. czosnek, dynia, marchew, koper, cebula, pietruszka, buraki, kapusta, len czy mak, a poświęconym roślinom przypisywano właściwości lecznicze i ochronne.

Współcześnie dożynki mają przede wszystkim charakter lokalny. Towarzyszą im korowody, konkursy wieńców, występy, kiermasze i prezentacje regionalnej żywności. Dawne zwyczaje łączą się ze współczesnym festynem, ale idea podziękowania za plony i wspólnego świętowania pozostała ta sama.