Jarek Maszewski był poznańskim artystą, scenografem i profesorem uczelni artystycznej, który stał za wieloma inicjatywami kulturalnymi w mieście. To z jego inicjatywy na Cytadeli stanęła instalacja Magdaleny Abakanowicz, a ulicami Poznania przeszły pierwsze parady. Był również działaczem opozycji demokratycznej w czasach PRL, współredagującym podziemne pismo „Veto”.

Jarek Maszewski urodził się w 1951 roku i wychował w rodzinnym domu przy ul. Wrońskiego 7 na Górczynie. W 1969 roku ukończył I Liceum Ogólnokształcące, a następnie studia na Wydziale Projektowania Plastycznego w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu, uzyskując tytuł magistra sztuki w 1974 roku. Już w trakcie studiów współtworzył Galerię Wielka 19 i klub studencki DNO, a także zaczął współpracować z opozycją. Po krótkim okresie pracy w Pracowni Konserwacji Zabytków, w 1975 roku wyjechał na półroczną wyprawę do Indii.

Od jesieni 1978 roku pracował jako asystent w PWSSP. W stanie wojennym zaangażował się w działalność opozycyjną. Wiosną 1982 roku wraz z Wojciechem Pawlakiem zaczął redagować, powielać i kolportować podziemne pismo „Veto”. Publikowano w nim komunikaty struktur Solidarności oraz artykuły autorstwa między innymi Leszka Kołakowskiego, Adama Michnika i Stefana Kisielewskiego.

W latach 90. Maszewski skupił się na działalności performatywnej i scenograficznej. W 1992 roku założył nieformalną grupę studencką Kółko Graniaste, która realizowała happeningi i akcje uliczne. W 1996 roku, wraz z Asocjacją Kółka Graniastego, zorganizował pierwszą paradę z okazji imienin patronów Poznania, pod hasłem „Miłość i Morze Śródziemne”, w której wzięło udział prawie 300 osób. Ważnym miejscem jego działalności stał się ogród przy domu na Górczynie, nazwany Ogrodem Smoka, gdzie organizował plenery i spotkania artystyczne, między innymi dla uczestników Festiwalu Malta.

Maszewski był autorem spektakularnych aranżacji wystaw, w tym ekspozycji grafiki Salvadora Dalego w CK Zamek w 1999 roku. Wyreżyserował również widowisko plenerowe na EXPO w Hanowerze w 2000 roku, którego elementem były cztery Pegazy, do dziś będące symbolem miejskich korowodów. Był inicjatorem powstania instalacji rzeźbiarskiej Magdaleny Abakanowicz na Cytadeli. W 1996 roku napisał list do artystki, a po znalezieniu finansowania w 2000 roku, aktywnie uczestniczył w powstawaniu dzieła, które odsłonięto 19 października 2002 roku.

Jego własna twórczość obejmowała m.in. plakat na 25-lecie Czerwca 56 i niezrealizowany projekt Pomnika Jana Pawła II. W 1997 roku zdiagnozowano u niego białaczkę. W grudniu 2002 roku otrzymał tytuł profesora. Zmarł 5 czerwca 2003 roku.